Klantenkaart 2.0

Deze week kreeg ik bij de slager een nieuwe klantenkaart in m'n handjes geduwd.

Het vorige kaartje was een dubbelgevouwen kartonnetje waar je stickertjes op moest kleven. Per 5 euro kreeg je een stickertje en als de kaart vol was kreeg je een kilo gehakt. Of worst. Of nog andere dingen, maar ik nam altijd gehakt of worst. Wij eten graag gehakt en worst.

We dwalen af. Ik kreeg dus een nieuwe klantenkaart. Ik kreeg een digitale klantenkaart, een Qustomer kaart om precies te zijn. Jawel, onze beenhouwer is mee met zijn tijd.

Op het kaartje staat een QR code afgebeeld, die je in de winkel kan scannen op een tablet de in-store iPad. Je spaart puntjes bij elk bezoek, zoals met elke andere klantenkaart en spaart voor een voordeel.
Bovendien kan je ook ten allen tijde  je puntentotaal raadplegen op de website of op je smartphone.

Beter zelfs, als je helemaal geen kaart wil, kan je de kaart gewoon op je smartphone zetten en de app gebruiken.

Maar wat ik zelf het allergrootste voordeel vind is dat je deze kaart ook nog bij andere (deelnemende) handelszaken kan gebruiken. Al je klantenkaarten samen gecentraliseerd in één app? Awesome!

Jammer genoeg zijn er momenteel nog niet zo héél veel winkels die deze kaart gebruiken, al heb ik er in onze buurt toch al een paar teruggevonden waar wij regelmatig komen. Ik kan alleen maar hopen dat er snel meer handelaars op de kar springen, want ik ben al helemaal overtuigd.

Weekendje Weg :: 5/52

Een weekendje weg met de vriendjes, met de hele bende in een huisje, we hadden het er al veel over gehad de afgelopen jaren, maar écht afspreken dat kwam er maar niet van. Omdat onze agenda's moeilijk op elkaar afgestemd raken, maar ook omdat we nooit een geschikt logement vonden. Acht volwassen en (intussen) zes kinderen huisvesten, zonder te moeten inboeten aan privacy of comfort, het is niet evident.

Toen we eind vorig jaar dus lucht kregen van de luxueuze Chalet Ardennes werd er niet geaarzeld en op een paar dagen tijd hadden we zowel een datum als een reservatie vastgelegd. Een ongezien staaltje organisatietalent.

Een weekje voor vertrek kwamen we met het vrouwvolk nog eens samen om wat details te bespreken (lees: te zorgen dat er genoeg eten en drank voorzien is), maar voor de rest lag de planning van het weekend volledig open. Geen verplichte uitstapjes dus, we zouden wel zien waar we uitkwamen. Een uitgangspunt dat een groot succes bleek.

Op vrijdagavond kwamen we allen op een verschillend uur toe. De ene moest wat langer werken, de andere stond wat langer in de file,..  Wij kwamen als allerlaatste toe op onze bestemming en kregen dus de laatst overgebleven kamer toegewezen: de luxekamer; met massagetafel, infraroodcabine én overdekt terras.
Had ik al gezegd dat wij de allerbeste vriendjes hebben?

Het weekend werd ingezet met muziek, aperitief met bubbels en croques én zoals aangekondigd werd eten en drinken zo'n beetje de rode draad doorheen ons tripje Ardennen.

We vulden onze dagen met uitgebreid ontbijten, korte maar modderige wandelingetjes, aperitieven, spaghetti eten, een ongepland uitstapje naar Riveo (verrassend kindvriendelijk), aperitieven en gourmetten. We kroonden een Grote Dalmuti (met capsones), speelden pool en airhockey, keken een filmpje of gingen naar de grotten van Hotton, aperitiefden nog een beetje meer en maakten pizza voor in de houtgestookte pizza-oven (die we te laat aanmaakten). Er was ook een mini disco party, de hottubs werden getest en goedgekeurd en afsluiten deden we met een zéér uitgebreide kaasschotel.



De luxe chalet was alles wat je van een luxe chalet verwacht. Vier slaapkamers met elk dubbel bed en eventueel ook stapelbed, twee badkamers met elk een douche en een ligbad, een gigantische leefruimte met een gigantische flatscreen en uitgebreide filmcollectie, een keuken met alle benodigdheden, een speelkamer met pooltafel, airhockey, tv met playstation (en kast vol games), een groot afgesloten terras, twee hot tubs, een pizza-oven, bbq's, wifi, ..  Alle beloftes werden waargemaakt.

Ik ben blij te kunnen zeggen dat we in mei nog eens terug gaan.

Royalty

Vergaderen zonder drank of eten? Het idee alleen al is lachwekkend. Toen we vorige week dus met vier dames samenkwamen om ons weekendje Ardennen te regelen, was dat niet rond een vergadertafeltje maar wel, zoals het hoort, op restaurant én pas nadat onze maagjes gevuld waren.

Omdat we op een avond midden in de week hadden afgesproken, kozen we voor een bistro die zo'n beetje tussen onze woonplaatsen in ligt, in dit geval "de" Queens in Oostkamp.

Eerste verrassing van de avond: de zaak zat afgeladen vol! Iets waar ik mij op een donderdagavond in Oostkamp niet aan had verwacht. Gelukkig hadden we wél gereserveerd.

Het was voor ons allen niet de eerste keer dat we hier kwamen, dus we hadden al een goed beeld van de kaart. Toch heeft het een eindje geduurd voor dat we een keuze hadden gemaakt.. de Penne Florentine is zóó lekker, maar ook de scampi's in currysaus en de steak champignons zijn absoluut aanraders!

Uiteindelijk zijn we allemaal gezwicht voor een slaatje. Omdat die hier gigantisch zijn. Wees maar gerust dat je hier na het eten van een slaatje niet met honger van tafel gaat.

Ik (en twee van mijn tafelgenootjes) kozen voor de Salade Queen Mary met gebakken scampi in pesto, spek en appeltjes (€ 21,50) en het buitenbeentje koos voor de Salade Marie-Antoinette met een geitenkaasje en spek (€ 20,50).  Toegegeven, de prijs lijkt niet min, maar ik kan je verzekeren dat je je achteraf absoluut niet bekocht voelt.

We sloten af met een cappuccino voor mij (ik geeft het toe, ik ben verslaafd) en een verwenkoffie thee voor de andere dames, want een dessertje dat zou er niet meer bij zijn geraakt. Al moeten de verwenkoffies absoluut niet onderdoen voor de desserts.

En ja, er is ook effectief vergaderd geweest. Het eet-schema voor het weekend ligt vast en de nodige maatregelen zijn getroffen zodat we zeker niet zonder drank vallen. We kunnen morgen dus met een gerust hart vertrekken.

Het enige minpuntje, wat dit niet de ideale vergaderplaats maakt, is het feit dat de muziek na een bepaald uur (21u? 21u30?) een serieus tandje hoger wordt gedraaid, wat het praten toch wel moeilijk maakt.


Queens Pub-Bistro
Kortrijksestraat 99
8020 Oostkamp

T: 0495 52 29 91
T: 0495 50 11 61

Dolce far niente :: 4/52

Dat ik toch wel best een paar dagen rust zou nemen, zei hij, meneer doktoor. Dat er vocht in mijn oren zat en etter en slijm in mijn keel. Dat m'n klieren opgezet zijn en m'n sinussen verstopt. En dat m'n ademhaling piept. Om van die zware hoest nog maar te zwijgen. Virale infectie. Of griepale infectie, als je wil.

Dus rustte ik. Dronk ik een halve fles hoestsiroop. Sprayde spul in m'n neus. Sliep een beetje. Probeerde een boekje te lezen (concentratievermogen null). En verveelde me steendood.



Drie dagen rust, zei meneer doktoor. Dus op dag vier trok ik gezwind weer naar kantoor, om aansluitend ook nog eens met The Ladies af te spreken om ons weekendje Dardennen te regelen. Gelukkig had ik nog een dagje verlof op overschot om te bekomen.

Soms blijkt een weekend zonder grote plannen ineens de hemel op aarde te zijn. Zo vulde ik een leeg weekend met uitslapen, koffietjes drinken, kleertjes shoppen, pannekoeken eten en kippetje observeren. Ik genoot van een zondagochtendaperitiefje met het lief, van het zonnetje, het eerste bloeiende bloemetje en een onverwacht bezoekje van m'n metekindje.

The leaning tree.

Hij staat er al sinds die keer dat wij het zotte gedacht hadden om parelhoenen te kweken en een draad spanden rond "palen" van afgezaagde wilgentakken. Toen we na een maand of zes de omheining en palen wilden weghalen, zat deze al zo goed ingeworteld dat we hem niet meer zomaar uit de grond konden trekken. Dus bleef hij staan waar hij stond. Voorlopig.

Hij overleefde enkele stormen, maar staat nu toch al een eindje halfstok en stiekem hopen we dat hij binnenkort tegen de vlakte gaat.

Het Lief had het lumineuze idee een handje toe te steken en er zijn gewicht tegen te gooien.



Tevergeefs.

Mottigheid troef :: 3/52

Keelpijn, hoofdpijn, hoesten, snotteren, rochelen, migraine.. het was er allemaal bij vorige week en ik heb zo de indruk dat het voor volgende week nog een beetje meer van hetzelfde zal zijn.

Ik sleepte me naar 't werk en 's avonds weer terug naar huis, ik deed op zaterdag nog een effort voor de was en de plas én ik vierde nog de verjaardag van de schoonpapa met een uitgebreid dinner (waarvan ik jammergenoeg de helft van heb doorgeschoven naar het Lief), maar zondag was het ineens over en uit.

Koffie met geschuimde melk en warme melk met honing to the rescue. En toch eens langs meneer doktoor.

Feu Ouvert

Ik weet niet hoe het er bij de rest van de bevolking aan toe gaat, maar als wij met vrienden willen afspreken, komt daar meestal ettelijke weken plannen, over en weer mailen, uitstellen en verschuiven aan te pas. Tenzij we op zondagmiddag afspreken, want die dag is blijkbaar voor de meesten relatief makkelijk vrij te maken. Zodoende gaan wij sinds kort om de zoveel weken eens op zondagmiddag lunchen, met een man of zes, telkens in een ander etablissement. 

Vorige week kozen we voor de Feu Ouvert in Loppem.  Geen van ons had er al eerder gegeten, dus we waren zeer benieuwd.

Bij het binnenkomen was ik al meteen onder de indruk van de muur vol wijn. Jammer genoeg voor ons was de salon al volzet, waardoor we onmiddellijk aan tafel gingen, maar met een beetje geluk kan je er dus je aperitiefje voor het haardvuur drinken.

Het restaurant zelf is ook al heel gezellig ingericht. In het midden van de ruimte staat een grote ronde bar en daarnaast, midden in de zaal is er een groot open vuur, waar het vlees voor je ogen wordt gegrild.

Gezien we met zes personen waren, werd gevraagd om per tafel niet meer dan vier verschillende gerechten te kiezen, om de organisatie in de keuken optimaal te laten verlopen. Persoonlijk kan ik zo'n verzoek meer appreciëren dan dat de boel in het honderd zou lopen.

Ik koos voor het maandmenu (45 EUR), die op dat moment bestond uit kastanjesoep met bospaddestoelen, gebraad van hertekalf en als dessert een mousse van citroen en bosvruchten. Allen zéér aan te raden! Het was dan ook met pijn in het hart dat ik een stukje vlees afstond aan het Lief om hem te laten proeven.

Hijzelf koos voor de ontdekkingsmenu, met als voorgerecht een terrine van ganzenlever met een warm brioche broodje en als hoofdgerecht Ierse Rib Eye met frietjes. Als dessert kreeg hij koude sabayon van kriekbier. Ik vond de koude sabayon niet zo'n toppertje, maar ik was blijkbaar de enige die niet zo enthousiast was. Bovendien ben is sowieso al niet zo'n fan van kriekbier.

Uiteraard lieten we daar ook nog een koffietje (of Irish Coffee, of thee) op volgen én plots bleken we de enige overgebleven tafel te zijn. Logisch, als je bedenkt dat het al bijna 17u was toen we buiten wandelden.

Zeker voor herhaling vatbaar, en dus een aanrader!

Feu Ouvert  
Torhoutsesteenweg 3
8210 Loppem

+32 50 38 36 40
+32 50 38 36 80
info@feu-ouvert.eu
www.feu-ouvert.eu

Week 3

We zijn drie weken ver en dat begint hier alweer te slabakken.. Niemand die daar nog verbaasd over is.

Vorige week vonden we voor het eerst sinds lange tijd terug elke dag twee eitjes in het kippenhok. In mijn hoofd betekent dat dat de dagen weer langer worden (wat ook écht zo is, hoera!) én dat het dus bijna lente is. Lente, ja. Laat mij gerust, in mijn hoofd is alles altijd een beetje mooier.



Verder ging ik ook nog werken, bracht ik een bezoekje aan de tandarts, aten we kerremelkpetatjes (snelrecept: schil en kook patatjes, stamp ze, giet er karnemelk over, roer, kruid en eet op), deed ik mezelf een grote doos Ferrero Rocher cadeau (verslaving #732), verging ik van de rug/nek/hoofdpijn en sloot ik een ongelofelijke rotdag toch af met glimlach dankzij een stralend winterzonnetje.



Het weekend zat bol van de nieuwjaars- en verjaardagsfeestjes, waar ik alweer geen foto's hebben genomen. Geen beeldmateriaal dus van lachende gezichtjes, noch van enthousiast cadeautjes openen. Ook niet van de vele hapjes en gerechtjes en dessertjes die ik binnenspeelde.

Bij deze, mijn goede voornemen voor volgende week: meer foto's nemen.

Kieken

Als Het Lief van huis is.. zou ik op tafel kunnen dansen, maar eigenlijk ga ik dan liever gewoon zelf ook op stap.

Vrijdagavond was zo'n avond, dus trommelde ik mijn broertje op. Na het werk een drankje en een hapje, daar zei hij geen nee op en om het voor ons beiden makkelijk te maken, kozen we een etablissement tussen de twee werkplaatsen in.

De keuze viel op De Poulin, in de Havenstraat.



Ik was een paar minuten vroeger ter plaatse, maar besloot binnen te wachten. Slimme keuze, zo bleek, want hoewel er nog niet veel tafeltjes bezet waren, bleken er maar een tweetal niet gereserveerd en in een oogwenk was ook het tweede tafeltje bezet.

Zowel Thom & ik kozen voor een halve kip met brood (10 euro) en een slaatje (+2,50 euro). In een Kipkroeg eet je nu eenmaal kip, vonden wij, hoewel er ook ribbetjes, tomatensoep met balletjes en een hammetje op de menukaart staan. Daarnaast serveren ze er meer dan 80 verschillende soorten Belgische bieren. Een Vedett voor hem, een Omer voor mij.

De bediening was snel en vriendelijk. De kip was sappig en mals, het slaatje, in de vorm van sla, worteltjes en schijfjes tomaat kwam in apart kommetjes en was overgoten met een lekkere dressing. Wij content.

Na het afruimen van de borden echter, verliep de service heel wat minder vlot. Toen we elk nog een drankje wilden bestellen, bleek het een hele opgave om iemand achter te bar terug te vinden om te bestellen. Ook om de rekening te krijgen, moesten we heel wat geduld hebben.

Afgezien van deze kleine minpuntjes, hebben we hier héél lekker gegeten en gedronken. Zeker voor herhaling vatbaar!


De Poulin
- Kipkroeg -
Havenstraat 1
8000 Brugge
http://www.depoulin.com/

Week 2

Ik viste deze week mijn goede voornemen van 2013 weer op en trok voor de eerste keer dit jaar naar de sportzaal. Ik heb gezucht en gepuft, zoals elke keer, maar ging na afloop blij met mezelf naar huis.

Ook zoals vorig jaar, nam ik mezelf voor vééééél boeken te lezen. Omdat dat nu eenmaal leuk is. In 2014 wordt de uitdaging 25 boeken uitlezen. Welke boeken dat worden en of ik het volhou kunt u hier en hier volgen.

Over de middag een half uurtje vertoeven in een andere wereld. Top!



En terwijl het lief de hoofdpijn van zich af slaapt, de laatste bladzijden van een "echt" boek verslinden.



Ik proefde deze week chocoladehavermoutkoekjes, gebakken door mijn broertje. Goedgekeurd én smaakt naar meer. Hint hint!



Voor het eerst sinds eeuwen gingen we ook nog eens op date, het broertje en ik. En uiteraard kwam daar ook weer eten en drinken aan te pas!



En ook zaterdag en zondag werden de maagjes goed gevuld. "Nieuwjaren" (dat doen we nog elk weekend tot halverwege februari), uiteraard met hapjes, fonduetjes en lekkere wijntjes. Babyborrelen als ontbijt, mét boterkoeken in alle mogelijke vormen en smaken en de allerbeste chocolaatjes als dessert.

Bovendien was er een WK veldrijden op zondag, dus hoewel het eigenlijk ideaal wandelweer was, werd de zondagnamiddag (door Het Lief) voor de tv doorgebracht.

Ikzelf had het te druk met de kippetjes bespieden die nog eens vrij in de tuin mochten rondlopen. Om dan uiteraard aan de achterdeur te komen staan.

Week 1

Het oude jaar werd afgesloten met vrienden en vuurwerk.



En met een spelletje Time's Up. Voor diegenen die dit spel niet kennen: een aanrader!



Het nieuwe jaar werd ingezet met een aperitiefje, met koffie en pralinetjes en taart, maar ook met champagne en oesters.



De eerste (halve) werkdag werd afgesloten met een etentje met de collega's in de Huzaar. (Mmm!) Om de dag nadien meteen weer over te kunnen gaan naar de orde van de dag.

In het eerste weekend van het nieuwe jaar, trakteerden we onszelf op een donut (voor mij) en een eclair (voor het lief).



Eten en drinken, het was in 2013 al een constante en we zijn van plan de trend in 2014 door te trekken! En ook de feestjes mogen blijven komen.

Dit weekend vierden we al dat dit kleine dametje drie jaar werd!! Hiep hiep hiep! Hoera!

Tweeduuzd dertien.

Het (bijna) voorbije jaar was een jaar dat kabbelde. Zonder grote uitschieters of memorable gebeurtenissen.

Er waren feestjes, dinertjes en lunchdates. Er waren uitstapjes en logeerpartijtjes, een retourtje Côte d'Azur en boottochtjes in Saint Tropez, pakketjes uit Slovenië, mijn persoonlijke zonnebloemkwekerij, de ontdekking van antiwallencreme, nieuwe chickies en op de valreep nog een lang aangekondigde benoeming op het werk. Mijn metekind maakte haar eerste selfie (so proud!) en zoals in elk goed verhaal, kwam het allerbeste op 't eind. Op 16 december 2013 kreeg het coolste metekind ter wereld een broertje.

Daan werd geboren met pikzwart haar en héél veel haast, gezellig thuis in de living. Can it get any better?
















Uiteraard was 2013 niet enkel rozengeur, manenschijn, feestjes en koekjes met chocolade. Er waren ook teleurstellingen en dipjes en boosheid, die horen er nu eenmaal bij. De mooie momenten zouden lang zo mooi niet zijn, moesten de mindere momentjes je niet af en toe met je voetjes op de grond brengen. We kunnen alleen maar hopen dat ook voor 2014 de leuke momentjes, de mindere weer op de achtergrond duwen.

So.. out with the old, in with the new!  Alleen Het Lief mag blijven. And a few of you.

Snap

Tot gisteren had ik er nog nooit van gehoord, vandaag voel ik een nieuwe verslaving opkomen..

Snapchat.

Het concept is even onnozel als geniaal.  Je neemt een foto, stelt een tijd in, bijvoorbeeld 5 seconden en je stuurt deze foto naar één  of meer van je vriendjes. Deze kunnen jouw foto dan 5 seconden lang bekijken voordat ze verdwijnt. Om daarna zelf een foto als antwoord te sturen.

Het gevolg, zoals de geniale mens de me deze app aanwees het zei: "de drempel om selfies te nemen wordt zo wel héél klein".

En zo zijn we weer helemaal mee met onzen tijd.

Artwork

Papier, potloden, stiften & vingerverf. Meer heb je niet nodig om een kleine kunstenares een dagje te entertainen.

Niets nieuws onder de zon.

Geen paniek. Ik leef nog.

Alleen is mijn hoofd soms te vol en m'n doos energie leeg.

Dat is niet erg. Dat kan gebeuren.

Het ziet er hier dan wel een beetje doods uit.

Maar dat betert ooit wel weer.

't Is zo ver..

VAKANTIE!!!!

Na de vele eenzame weken op het werk toen iedereen al op zijn lui gat in de zon zat, is het nu eindelijk mijn beurt om vakantie te nemen. Drie lange weken verlof van de dagelijkse sleur. Tijd om uit te slapen, koffie te drinken in het zonnetje, een dagelijks babbeltje te doen met de nieuwe kieksjes, een aperitiefje te drinken van tijd tot tijd, mijn fietsje nog eens van stal te halen, vriendjes te zien en héél erg veel niets doen.

Jup. Laat maar komen.  

Kakelend museum

Ons Georgette heeft sinds zaterdag weer nieuwe vriendjes.

We trokken er samen met Lotte en Miel op uit naar het kakelend kippenmuseum in Keiem. Een alternatieve kinderboerderij, met allerlei soorten schapen, geiten, kippen, struisvogels, konijnen, paarden, een dromedaris, papegaaien,.. En een hele collectie kippetjes, die je er dus ook kan kopen.







Het resultaat van ons tripje (naast twee uitgeputte pagaddertjes): twee (voorlopig naamloze) kieksjes en een haan. Onzen Jean-Luc laat alvast al duidelijk merken dat híj nu de baas is in 't kot.

Girl Stuff

Af en toe mag een mens zichzelf eens verwennen. De ene keer is dat men een boeketje bloemen uit den Aldi, een andere keer met een paar schoenen van Zalando (die daarna teruggestuurd worden) en af toe een beautyproductje. Of in dit geval een beautyproductjesabonnement.

Zaterdag trakteerde ik mezelf namelijk op een abonnement op de Deauty box, vandaag zat de box voor de maand juni al in de bus.

Deauty staat voor Discover Beauty en noemt zichzelf een 'maandelijkse cosmetica ontdekkingsservice'.

Het concept is simpel. Voor 15 euro per maand wordt de Deauty box bij jou thuis bezorgd, zonder bijkomende kosten. De verzendingskosten zijn met andere woorden inbegrepen in het abonnement. Elke maand wordt er dus een doos geleverd die 4 tot 6 producten bevat, meestal in reisformaat, met af en toe een full size product, telkens van exclusieve beautymerken.







Deze maand op het menu:
Catrice - Ultimate Colar Lipstick " It's a Matte World" - Full size
Catrice - Absolute NUDE oogschaduw palette - Full size
Etat Pur - Actif Pur - Full size
Estée Lauder - Revitalizing Supreme - 5ml
Lamazuna - Natuurlijke zeep - Full size

Ik ben alvast benieuwd.

RIP

Het ene moment zitten ze elkaar nog achterna voor een hapje muizenvlees, het volgende moment is enkel een hoop veren getuige van hun bestaan.



Dat en de hoop eieren in onze koelkast.

Ons Odette en ons Mariëtte zijn niet meer. Ons Georgette zit al drie weken op haar nest en is zo dus de dans ontsprongen, maar ons witte en ons zwarte zijn naar de eeuwige jachtvelden vertrokken.

Waarschijnlijk met een tussenstop in een vossenhol.

Girlfriends