July

Juli, dat is traditioneel niet alleen de maand dat ik verjaar, maar ook de maand van de BBQ's, de eerste mosselen, verjaardags- en trouw- en jubileumfeestjes en het sluipende verlangen naar de welverdiende vakantie.

Juli 2014, dat was WK voetbal en duivelsgekte. Ik kreeg er zelfs Het Lief voor op de foto!





Juli 2014, dat was een verlengd weekendje Maastricht, compleet met concert van André Rieu, flikkenspel, fietstocht (hoera voor elektrische fietsen), en een ritje op een stenen ezel.

Flik met Dossier.

Eventjes uitpuffen op de overzetboot.

M. vond het een topconcert.. :)

Andréetje in zijn autootje.

Flikkendossier bestuderen

Juli 2014, dat was ook de maand waarin ik bevestiging kreeg dat ik na de grote reorganisatie definitief in Brugge zal mogen blijven werken en dus net geen gaatje in de lucht sprong.

Juli 2014 was helaas niet de maand waarin ik eindelijk van mijn rugpijn werd verlost, maar ik weet alvast wel dat met mijn wervelkolom alles in orde is en verdere onderzoekjes staan in de agenda. Hoop doet leven.

't Jong Gerecht

Twee weken na datum nog review schrijven, 't is waarlijks een schande. Maar de lunch bij 't Jong Gerecht zomaar onbesproken laten zou nog nog een grotere schande zijn.

Daarom, bij deze, een fotoreportage van een gezellige lunch met de Bff. Gelukkig dat Loor er was om mij telkens op tijd te herinneren aan een fotomomentje, want de hapjes waren al in onze magen verdwenen nog voordat ik het fototoestel bovenhaalde.

We kozen 't Groot Gerecht, waarbij we het volgende op ons bord kregen:

BLOEMKOOL

Blauwe raap   |   mizuna   |   citrus   |   parmezaan   |   amandel

PALING

miso   |   pompoen   |   ui   

DUIF

wortel   |   boerenkool   |   veldsla   |   shiitake   |   peer

POMPELMOES

sinaasappel   |   crème brûlée   |   macadamia   

BANAAN

chocolade   |   gin tonic   |   vanille  

4 gangen menu € 45

Het verdict? Fantastische smaken, héél mooie borden, zeer vriendelijke bediening, buikje vol gegeten en zeker voor herhaling vatbaar!
Maar één minpuntje: er waren voor mijn smaak net iets té veel crèmes, zalfjes en toefjes.. op een gegeven moment hebben we er allebei een stuk brood bij genomen omdat het babyvoeding-gevoel toch nét iets te groot werd.


't Jong Gerecht
Langestraat 119
8000 Brugge

T: 050 31 32 32
F: 050 31 34 34

Gesloten op ma, di en zat.middag. Reserveren op zaterdagmiddag kan vanaf 10 personen.

Weekendje Weg :: 5/52

Een weekendje weg met de vriendjes, met de hele bende in een huisje, we hadden het er al veel over gehad de afgelopen jaren, maar écht afspreken dat kwam er maar niet van. Omdat onze agenda's moeilijk op elkaar afgestemd raken, maar ook omdat we nooit een geschikt logement vonden. Acht volwassen en (intussen) zes kinderen huisvesten, zonder te moeten inboeten aan privacy of comfort, het is niet evident.

Toen we eind vorig jaar dus lucht kregen van de luxueuze Chalet Ardennes werd er niet geaarzeld en op een paar dagen tijd hadden we zowel een datum als een reservatie vastgelegd. Een ongezien staaltje organisatietalent.

Een weekje voor vertrek kwamen we met het vrouwvolk nog eens samen om wat details te bespreken (lees: te zorgen dat er genoeg eten en drank voorzien is), maar voor de rest lag de planning van het weekend volledig open. Geen verplichte uitstapjes dus, we zouden wel zien waar we uitkwamen. Een uitgangspunt dat een groot succes bleek.

Op vrijdagavond kwamen we allen op een verschillend uur toe. De ene moest wat langer werken, de andere stond wat langer in de file,..  Wij kwamen als allerlaatste toe op onze bestemming en kregen dus de laatst overgebleven kamer toegewezen: de luxekamer; met massagetafel, infraroodcabine én overdekt terras.
Had ik al gezegd dat wij de allerbeste vriendjes hebben?

Het weekend werd ingezet met muziek, aperitief met bubbels en croques én zoals aangekondigd werd eten en drinken zo'n beetje de rode draad doorheen ons tripje Ardennen.

We vulden onze dagen met uitgebreid ontbijten, korte maar modderige wandelingetjes, aperitieven, spaghetti eten, een ongepland uitstapje naar Riveo (verrassend kindvriendelijk), aperitieven en gourmetten. We kroonden een Grote Dalmuti (met capsones), speelden pool en airhockey, keken een filmpje of gingen naar de grotten van Hotton, aperitiefden nog een beetje meer en maakten pizza voor in de houtgestookte pizza-oven (die we te laat aanmaakten). Er was ook een mini disco party, de hottubs werden getest en goedgekeurd en afsluiten deden we met een zéér uitgebreide kaasschotel.



De luxe chalet was alles wat je van een luxe chalet verwacht. Vier slaapkamers met elk dubbel bed en eventueel ook stapelbed, twee badkamers met elk een douche en een ligbad, een gigantische leefruimte met een gigantische flatscreen en uitgebreide filmcollectie, een keuken met alle benodigdheden, een speelkamer met pooltafel, airhockey, tv met playstation (en kast vol games), een groot afgesloten terras, twee hot tubs, een pizza-oven, bbq's, wifi, ..  Alle beloftes werden waargemaakt.

Ik ben blij te kunnen zeggen dat we in mei nog eens terug gaan.

Feu Ouvert

Ik weet niet hoe het er bij de rest van de bevolking aan toe gaat, maar als wij met vrienden willen afspreken, komt daar meestal ettelijke weken plannen, over en weer mailen, uitstellen en verschuiven aan te pas. Tenzij we op zondagmiddag afspreken, want die dag is blijkbaar voor de meesten relatief makkelijk vrij te maken. Zodoende gaan wij sinds kort om de zoveel weken eens op zondagmiddag lunchen, met een man of zes, telkens in een ander etablissement. 

Vorige week kozen we voor de Feu Ouvert in Loppem.  Geen van ons had er al eerder gegeten, dus we waren zeer benieuwd.

Bij het binnenkomen was ik al meteen onder de indruk van de muur vol wijn. Jammer genoeg voor ons was de salon al volzet, waardoor we onmiddellijk aan tafel gingen, maar met een beetje geluk kan je er dus je aperitiefje voor het haardvuur drinken.

Het restaurant zelf is ook al heel gezellig ingericht. In het midden van de ruimte staat een grote ronde bar en daarnaast, midden in de zaal is er een groot open vuur, waar het vlees voor je ogen wordt gegrild.

Gezien we met zes personen waren, werd gevraagd om per tafel niet meer dan vier verschillende gerechten te kiezen, om de organisatie in de keuken optimaal te laten verlopen. Persoonlijk kan ik zo'n verzoek meer appreciëren dan dat de boel in het honderd zou lopen.

Ik koos voor het maandmenu (45 EUR), die op dat moment bestond uit kastanjesoep met bospaddestoelen, gebraad van hertekalf en als dessert een mousse van citroen en bosvruchten. Allen zéér aan te raden! Het was dan ook met pijn in het hart dat ik een stukje vlees afstond aan het Lief om hem te laten proeven.

Hijzelf koos voor de ontdekkingsmenu, met als voorgerecht een terrine van ganzenlever met een warm brioche broodje en als hoofdgerecht Ierse Rib Eye met frietjes. Als dessert kreeg hij koude sabayon van kriekbier. Ik vond de koude sabayon niet zo'n toppertje, maar ik was blijkbaar de enige die niet zo enthousiast was. Bovendien ben is sowieso al niet zo'n fan van kriekbier.

Uiteraard lieten we daar ook nog een koffietje (of Irish Coffee, of thee) op volgen én plots bleken we de enige overgebleven tafel te zijn. Logisch, als je bedenkt dat het al bijna 17u was toen we buiten wandelden.

Zeker voor herhaling vatbaar, en dus een aanrader!

Feu Ouvert  
Torhoutsesteenweg 3
8210 Loppem

+32 50 38 36 40
+32 50 38 36 80
info@feu-ouvert.eu
www.feu-ouvert.eu

Kieken

Als Het Lief van huis is.. zou ik op tafel kunnen dansen, maar eigenlijk ga ik dan liever gewoon zelf ook op stap.

Vrijdagavond was zo'n avond, dus trommelde ik mijn broertje op. Na het werk een drankje en een hapje, daar zei hij geen nee op en om het voor ons beiden makkelijk te maken, kozen we een etablissement tussen de twee werkplaatsen in.

De keuze viel op De Poulin, in de Havenstraat.



Ik was een paar minuten vroeger ter plaatse, maar besloot binnen te wachten. Slimme keuze, zo bleek, want hoewel er nog niet veel tafeltjes bezet waren, bleken er maar een tweetal niet gereserveerd en in een oogwenk was ook het tweede tafeltje bezet.

Zowel Thom & ik kozen voor een halve kip met brood (10 euro) en een slaatje (+2,50 euro). In een Kipkroeg eet je nu eenmaal kip, vonden wij, hoewel er ook ribbetjes, tomatensoep met balletjes en een hammetje op de menukaart staan. Daarnaast serveren ze er meer dan 80 verschillende soorten Belgische bieren. Een Vedett voor hem, een Omer voor mij.

De bediening was snel en vriendelijk. De kip was sappig en mals, het slaatje, in de vorm van sla, worteltjes en schijfjes tomaat kwam in apart kommetjes en was overgoten met een lekkere dressing. Wij content.

Na het afruimen van de borden echter, verliep de service heel wat minder vlot. Toen we elk nog een drankje wilden bestellen, bleek het een hele opgave om iemand achter te bar terug te vinden om te bestellen. Ook om de rekening te krijgen, moesten we heel wat geduld hebben.

Afgezien van deze kleine minpuntjes, hebben we hier héél lekker gegeten en gedronken. Zeker voor herhaling vatbaar!


De Poulin
- Kipkroeg -
Havenstraat 1
8000 Brugge
http://www.depoulin.com/

Kakelend museum

Ons Georgette heeft sinds zaterdag weer nieuwe vriendjes.

We trokken er samen met Lotte en Miel op uit naar het kakelend kippenmuseum in Keiem. Een alternatieve kinderboerderij, met allerlei soorten schapen, geiten, kippen, struisvogels, konijnen, paarden, een dromedaris, papegaaien,.. En een hele collectie kippetjes, die je er dus ook kan kopen.







Het resultaat van ons tripje (naast twee uitgeputte pagaddertjes): twee (voorlopig naamloze) kieksjes en een haan. Onzen Jean-Luc laat alvast al duidelijk merken dat híj nu de baas is in 't kot.

Omdat liefde door de maag gaat.

Net zoals de meeste belgjes vierden wij zondag onze mama. Mijn mama en zijn mama. Maar dan in de andere volgorde.

Ik weet niet hoe dat bij jullie in z'n werk gaat, dat vieren, maar in onze families staat vieren gelijk aan eten. En daar beginnen we dan al mee van 's ochtends vroeg. Ontbijten met een bendetje van tien, dat geeft een gezellige drukte, met gelach en gejuich. Daar worden eetwedstrijden beslist, tussen peters en petoetjes, foto's uitgedeeld en uitstapjes gepland. Er waren bergen pistoletjes en hopen boterkoeken, er was keuze te over aan kaas of beleg. Er was fruitsap en koffie en melk in alle kleurtjes. Maar eerlijk is eerlijk, dat eten, dat is eigenlijk maar een bijkomstigheid.

Omdat mama's die gevierd worden geen hele voormiddag moeten staan zweten achter potten en pannen, vierden we de Mutti op locatie. Place to be: Bistro De Schaar in Brugge,  wat mij betreft een absolute aanrader. De ontvangst is er héél hartelijk en ook de gerechten vragen om er nog eens terug te gaan. De kikkerbilletjes in de looksaus waren om duimen en vingers bij af te likken (wat ik dan ook heb gedaan) en ook de zeeduivelmédaillon met graanmosterdsaus kon me zeer bekoren! Een grote dame blanche, een fruitbordje (mét speciaal aangevraagde extra bol ijs), een kop koffie met een calvados,.. de ideale afsluiters van een middagje plagerijen, en plannen maken.

't Zeetje.

We wilden de zee zien. En liefst ook de zon. En 1 mei was een vrije dag, dus het kon.

Na een road trip van een uur of zes, waren we er dan. Aan de zee. De Middellandse.

In Rijsel hebben ze grote bloemen met bollenblaadjes.



En zon.

In 't zuiden minder, daar zagen we bij aankomst vooral wolken. Maar ze hebben er wel palmbomen. Overal. (Maar 't is er wel véél warmer dan hier, zelfs met wolken.)



De zee is er azurblauw. Meestal.



En 't zand is daar geen zand, op 't strand.



Bij gebrek aan zon, kan een klein aperitiefje wonderen doen. Een groot ook.



Zie je wel, daar is ze al, ons zonneke. Het Lief, een rosétje en het zonneke op mijn bolleke. Als god in frankrijk.



Zon, zee en strand. En topless vrouwen, OVERAL. "Had ik maar mijn zonnebril bij", zie je hem denken, "dan kon ik tenminste subtiel gluren."



Kortom, 't was daar goed. Spijtig dat we terug moesten komen.

Macedonië, dag 1.

Een kleine tip voor iedereen die van plan is om in de toekomst nog een reisverslag te maken; na een maand moet je écht al diep beginnen graven in je geheugen om nog te weten wanneer je wat hebt gedaan. Ter plaatse het facebookprofiel updaten helpt een klein beetje. Hoera voor gratis wifi!

Het hotel waar we de eerste nacht verbleven lag vlak aan Lake Ohrid. Jammer genoeg keek onze kamer uit op een achterafteegje en een bouwwerf, maar het uitzicht aan de ontbijttafel maakte veel goed. Mijn voorstel van de avond ervoor om eventjes rond het meer te wandelen werd trouwens meteen weer ingetrokken.



Ontbijten in Macedonië is - wat mij betreft - geen echte aanrader. De broodjes waren meestal te droog, af en toe te zoet en vaak onverwacht (en ongewenst) gevuld met kaas of fruit. De schelletjeskaas smaakte raar, het fruitsap was water met kleur- en smaakstof. Het lief bleef een week lang vol overtuiging roereieren met spek of worstjes eten, maar ook dat is niet aan mij besteed. En de koffie.. tjah..  Gelukkig was er ook steeds een ruime keuze fruit en groentjes (aan het ontbijt, ja).

Volgens het reisschema verbleven we die avond in een alpinehotel in het National Park Pelister, maar voor de rest konden we de dag vrij invullen en dus vertrokken we na het ontbijt richting het klooster van Sv. Naum (Sint-Naum), met een tussenstop aan het Museum on Water "Bay of the Bones".

Museum on Water

Voor de verbazingwekkende toegangsprijs van 60 denar (ongeveer 1 euro) per persoon en na een zeer steile afdaling naar het meer kregen we het Museum on Water te zien, een dorp op palen uit het bronzen tijdperk.
Vreemd genoeg werd dit stukje geschiedenis pas in de jaren negentig (her)ontdekt en na de heropbouw en reconstructie werd het in 2008 opengesteld voor het publiek.

Omdat wij er nog vroeg in de ochtend waren toegekomen, waren we er zo goed als alleen, wat ons de kans gaf om rustig rond te wandelen, in de huisjes rond te snuffelen en te genieten van de prachtige uitzichten. We deden er ook nog op 't gemak een terrasje in de verschroeiende ochtendzon (om 10u 's ochtends was het er al bijna 30°), maar toen de eerste toeristenbus en de eerste tourboten aankwamen, konden we niet snel genoeg terug de heuvel op ploeteren om onze toch verder te zetten richting St-Naum.


Monastry Sv. Naum



Het klooster van Sint-Naum ligt tegen de grens met Albanië en vlak aan het meer van Ohrid. Je kunt van op de omwallingsmuur recht het water in springen. Als je een deathwish hebt tenminste, want echt diep is het meer niet langs de oevers.



In ons hotel in Ohrid hadden we bij het inchecken een 'verblijfsbewijs' gekregen, voor het geval we politiecontrole kregen. De streek tegen Albanië zou namelijk het meest onveilig zijn. Wij hebben er echter op geen enkel moment een onveilig gevoel gekregen, integendeel.

Om het klooster te bezoeken moest er alweer een heel eind geklommen worden (België is écht wel plat!), en ook toen we op zoek gingen naar de watervallen heb ik enorm afgezien. Die fameuze watervallen hebben we trouwens nooit gezien, maar blijkbaar waren we ze wél gepasseerd.. Warmte, bergbeklimmen, niet bestaande watervallen, .. mijn humeur wordt daar niet beter van, dus nam het lief de wijze beslissing om ons op een terrasje te installeren.

Terrasjes en restaurantjes hebben ze er overigens in overvloed en naar onze normen is het er bovendien spotgoedkoop.

Na een snelle hap in één van de vele eetkraampjes aan St. Naum besloten we door te rijden richting ons hotel van die avond, nabij Bitola. Om daar te raken moesten we door het National Park Galicica en over de gelijknamige berg. Op een hoogte van ongeveer 1800 m, stuurden we een grindwegeltje in om op het meest indrukwekkende uitzichtpunt ooit terecht te komen..



National Park Galicica



Macedonië, dag 0.

Belofte maakt schuld zeggen ze, dus bij deze.. een reisverslag! Een volledige maand na datum en (eerlijk is eerlijk) ik heb overwogen om het stilletjes te laten passeren, maar.. 't was er gewoon te mooi en te leuk om er helemaal niets over te vertellen.

Macedonië, parel van de Balkan. Zo staat het in de reisboekskes en ik kan daar wel mee akkoord gaan.

In Macedonië zijn er twee luchthavens, één in de hoofdstad Skopje en één in Ohrid. Vanuit Brussel vertrekt er 2x per week een vlucht die in beide steden landt. Wij kwamen aan in Ohrid, vanwaar we met een huurauto het hele land zouden gaan verkennen.

Opgewacht worden door een hostess die met uw naam staat te zwaaien, het is eens iets anders. Het meisje van Jet Air gaf ons een lijstje met de hotels voor de week, de bagage werd in de kofferbak van de auto gegooid, alle blutsen en krassen werden nog eens aangewezen, we kregen de sleutels in onze handen gedrukt en dat was dat.
We kwamen nog te weten dat we rechtsaf moesten als we de parking afreden en daarna moesten we het nog maar eens vragen .. iedereen weet de weg.

We hebben uiteindelijk de weg niet moeten vragen, bij het binnenrijden van het stadscentum werd ons hotel al aangeduid. Achteraf bleek ook dat je in Macedonië onmogelijk verkeerd kan rijden; er is overal maar één weg naartoe.

We checkten uiteindelijk pas rond 23u in in hotel, dus na een kort avondwandelingetje langs de rand van het meer zat dag 0 erop.

Dag 1 volgens de telling van het lief, dag 0 volgens mij. Toekomen & gaan slapen, je kan dat toch onmogelijk een dag noemen.

comedy

Weekends zijn bijzondere dagen. Je kijkt er een hele week verlangend naar uit en op vrijdagavond kom je met een gelukzalige glimlach op je gezicht thuis.

Het is weekend.

En om die weekends zo lang mogelijk te laten duren, stamp je ze vol met gezellige uitjes, nuttige afspraken en feestjes. Zo werd er zaterdag volop gegeten en gedronken en ge-barbecue-ed met de hele familie om mijn allerliefste oma te vieren en om een nieuw huisje in te wijden.
Diezelfde avond trokken mijn liefje en ik ook naar JOEkes Live XL met een hoop vriendjes. Ik kan u verzekeren, het was de moeite. Toppers van de avond: Henk, Gili en Xander.

Alleen jammer dat mijn ribben het zwaar te verduren kregen door al dat lachen.

Toen die keer dat we naar Nederland gingen..

Wij zouden op weekend gaan vorig weekend. Naar Nederland. Mierlo. Hij en ik, de schoonbroertjes en schoonzusjes, de schoonmama en schoonpapa. Wij zouden gaan varen. Kanovaren. Op de Dommel. Want de Lesse, die is te wild.

Wij gingen ook effectief op weekend vorig weekend. Naar Mierlo met z'n allen. We laadden twee auto's vol met mensjes en valiesjes, tikten 1 adresje in de gps en weg waren wij.

We gingen wandelen in hele mooie kasteeltuinen, gingen steengrillen en bowlen, er werd getennist en gepingpongd en gewandeld. Langs de Dommel. Bootje varen is er niet van gekomen. Daar had een Hollander (of meerdere?) een stokje voor gestoken.



Helaas pindakaas (om in de sfeer te blijven). Op dag twee van ons uitje, troffen we de auto met ingeslagen ruit en gedemonteerde gps/radio/cd/dvd/boordcomputer. Na veel geloop en geregel en gevloek op de Nederlandse politie (bende leeggangers) en een tripje over en weer naar Carglass, bleef er nog een half dagje over. Ideaal voor een fietstochtje van een kilometer of 35 en een gegarandeerd goeie nachtrust.

Ondanks de tegenslag een enorm gezellig weekend.

Macon

Het was er koud. En het sneeuwde. Net zoals hier, maar toch een beetje meer. En we hebben door de wijngaarden van de Beaujaulais gereden en Saint Amour en Beaujaulais Village en azoots gedegusteerd en gekocht en we hebben kreeft met spinazie en pannekoekjes gegeten. Tesamen in één gerecht ja. Maar het was er toch vooral koud.

Brussel-city

Ik heb het al eens eerder gezegd, maar toch.. Brussel is gigantisch! Echtserieuswel! Nog een geluk dat ik vooraf een plannetje had afgedrukt en dat ik vree goed de weg kan vragen in 't frans of ik liep daar nu nog rond te dolen.

Andere indrukken:

• Zot verkeer! Echt compleet geschift. Geeneen automobilist dat zich aan de verkeersregels houdt denk ik. En toeteren! En ruitjes opendraaien om naar mekaar te roepen en te tieren.. Man man, ben ik blij dat ik daar met mijn autootje niet tussen moet!
• Stinken! En overal hondedrollen op het voetpad.
• Overal yuppies en matelpakmadammekes.
• Gigantische trappen tussen verschillende straten en zo.
• De metro rijdt nogal een endeke rap! Zekers 100 km/u ofzo.
• Brussel Centraal is nogal een griezelig station om van de trein te stappen.
• De stationshal van Brussel-Zuid is precies een luchthaven. Enorm groot, enorm nieuw, veel winkelkes,.. Oh, en een dikke madam die stond te schreeuwen tegen een agent..