Licht in de duisternis.

Omdat we intussen toch al december zijn. Omdat het 's ochtend als we toekomen nog pikdonker is en 's avond als we terug naar huis vertrekken alweer minstens even duister. Omdat we graag lichtjes zien. En eigenlijk nog het meest van al omdat het gewoon supergezellig is.

Daarom hebben wij ons mini-kerstboompje op het werk alweer opgezet.

Maat! Gasten! Vriendjes! Vriendinnetjes! Jullie kunnen niet geloven hoe snel de tijd voorbij vliegt!

(Of misschien ook wel, maar laten we even lekker doen alsof ik de enige ben die dit ervaart. Dankt u.)

Niet alleen heb ik intussen dat rotexamen achter de rug, ik ging intussen ook op teambuilding (fietsen!), ik vierde de vrijgezellendag/nacht van mijn beste vriendinnetje, ik fietste mezelf een blauwe kont én (!) ons huis, dat we intussen ook "ons huis" noemen en niet langer "de bouw", staat klaar om gevloerd te worden! Hoera!!

Dat examen, daar kan ik kort over zijn: ik heb er geen goed gevoel bij. Ik weet niet precies hoe slecht het zal uitdraaien, maar ik zal wel héél blij zijn als ik geslaagd blijk te zijn.

Die teambuilding, daar kan ik eigenlijk ook best wel kort over zijn: ik heb mij supergoed geamuseerd. Ik had vooraf gevreesd voor een hels tempo en een falende conditie, maar dat bleek wondergoed mee te vallen.

 We reden 53 km, gespreid over een hele dag, met de nodige tussenstops, dus ik heb echt op m'n gemakje de finish gehaald. Het gemiddelde tempo heeft dan ook de 15 km/uur niet overschreden. Ik had zelfs adem genoeg om onderweg honderduit te kletsen met de collega'tjes. Alleen jammer dat het weer niet echt meezat en dat we bij de eerste stop al helemaal doorweekt waren. Niet dat dat de sfeer beïnvloed heeft uiteraard.

Om de spierpijn geen kans te geven, ben ik de dag erna onmiddellijk weer op de fiets gekropen tijdens de vrijgezellen van Loor. Of beter: de go-cart. Er stond een sterke wind aan zee en in Duinbergen zijn er écht steile hellingen, dus een fietshelm kwam van pas. We kregen een lekkere saucice in de Smisse, we hebben superlekker Mexicaans gegeten in Carello (een absolute aanrader!) en we hadden ook een rondje meifoor gepland, waar we, hoewel er niet veel te beleven viel, toch een kanten onderbroekje scoorden. De avond eindigde in de Republiek, waar de mojito's en de cosmopolitans rijkelijk vloeiden. Voor we het wisten was het nacht en plots bleek het ook al ochtend te zijn. Ochtend betekent ontbijt en in het gezelschap van een sympatieke dame van Sabena en een spaanse Señorita smaakt een pistoletje nóg eens zo lekker! Ik zou u foto's kunnen laten zien, maar het is zo plezant meisjes nieuwsgierig te maken. En te houden.

Reminder

Bon. Het is zover. Of beter: morgen is het zover. Morgen is het de dag van de waarheid. Of de dag des oordeels. Whatever.

Ik heb een dikke twee weken gestudeerd, zij het met wisselend enthousiasme (van matig enthousiast tot absoluut niet enthousiast), dus ik zou intussen een expert moeten zijn op het vlak van handelsrecht, burgerlijk recht en het Gerechtelijk Wetboek. Jammer genoeg heeft de twijfel alweer toegeslaan én heb ik het gevoel dat alles door mekaar begint te lopen.

Hoe dan ook, ik kan er niet meer onderuit. Morgenochtend om 9u30 zal ik met knikkende knieën de examenzaal betreden en dan mag u (ik zeg dit met lichte aandrang) uw duimen in actie brengen. Kaarsjes branden, de goden smeken mij goedgezind te zijn, een regendans doen, mij al uw intellegentie doorsturen via telepatie,.. alle middelen zijn goed!

Misschien zou het ook wel handig zijn als u om 6u30 ook al eens aan mij denkt. Kwestie van op tijd uit bed te raken.  Ik zal er u enorm dankbaar voor zijn.

Horoscoop

Zoals gelezen in Metro:

Leeuw:  Reken niet te veel op je collega's als je op steun had gehoopt. Gelukkig heb je veel energie en zelf kom je dus ook al een heel eind. Regelmatig een koffiepauze nemen, valt zeker aan te raden!

Ik volg altijd goede raad op..

Versterking

Wij krijgen een nieuwe collega, hier op het werk. Logischerwijs. Want collega's die komen niet bij u thuis natuurlijk. Onze nieuwe collega, die was vandaag nog op introductie-ontvangst-meeting, maar maandag komt hij zicht bij ons voegen. En wij zijn daar redelijk dolenthousiast over. Nieuwe collega's die kom je hier namelijk niet veel tegen. Ex-collega's dan weer wel, maar dat is een ander verhaal.

 En plots vraag ik mij af of het meervoud van collega nu collega's of collegas is. Iemand?

Posted via email from evelien's posterous

geruststelling

ik leef nog!

ik leef nog lang en gelukkig zelfs. er is hier nogal 't één en 't ander gebeurd en veranderd. er zijn grote avonturen beleefd en beslissingen genomen. te veel om op te noemen. en daarom ga ik dat hier dan ook niet doen. maar ik zal wel mijn best doen om in hier in het vervolg wel weer meer iets neer te schrijven.

maar nu: studeer-tijd!

verduidelijkink

Neen, ik ga niet naar Brussel sporen. Of toch nog niet zo direct.

Mijn workplace ligt in een dorpje dicht bij Brugge, na amper 20 minuutjes in het (binnenkort mijn) matchboxke sta ik al ter plaatse.
Vakantie zit er de eerste maand niet in, maar dat vind ik eigenlijk helemaal niet erg, want ik heb toch geen centjes meer over om nog 'iets' te kunnen doen, mijn vriendje heeft geen congé in juli en met zo'n pokkeweer is er toch ook niet veel aan hé.

Mijn tripje naar Brussel had als een doel om bij Selor (het selectiebureau van de overheid) het examen voor financieel deskundige af te leggen. Dat examen bleek uit een hoop wiskunde, taalvaardigheids en logisch redeneren testen te bestaan en wordt ergens in augustus nog gevolgd door een mondelinge proef. Als ik erdoor ben tenminste. En daarna kom ik op een wachtlijst om eventueel bij de overheid te mogen gaan werken. Niet echt KT-toekomstplannen dus.

zet uw champieter maar al gereed

Magowzeg!

Ik had amper mijn vorige postje hier gepubliceerd of ik kreeg telefoon.. Of ik er een idee van had hoe de sollicitatie van vanmorgen was verlopen?

Eh? Kweenie.. Die vent stelde moeilijke vragen en ik vond dat ik veels te lang moest nadenken om het antwoord te weten?

Volgens het (zeer vriendelijke!) madammeke aan de andere kant van de lijn, viel dat allemaal nog wel mee en had ik een zeer goeie indruk gemaakt. Of toch een betere dan mijn twee voorgangers. Of ik nog geïnteresseerd was om daar te werken?

Bajaank.

Nog eens vijf minuten later belde ze al terug:

"Ik heb nog eens gebeld naar Mr. M. en hij heeft beslist om niet te lang te treuzelen.. Je mag maandag beginnen."

En zo komt het dus dat ik morgenmiddag mijn contract ga tekenen en dat ik vanaf maandag officieel werkmens ben.

Nu alleen nog hopen dat ik zaterdag mijn diploma krijg en geen herexamens meer moet doen..

over éénmanszaken, vennootschappen, autokosten en VAA

Another day, another sollicitaatsie.. Ik heb er intussen al een ferm hopeke gedaan als ik er zo eens over nadenk. De één al wat plezanter dan de andere, de één met al wat kritischere mensen dan de andere, de één al wat verzopener dan de andere. Regen is schijt. Het verkeerde uur doorgegeven krijgen ook trouwens. Maar alla, we hebben vandaag dan toch al de gazet gelezen.

Vanmiddag eens bellen voor feedback van de vorige gesprekjes denk ik, ben het beu om op mijn gat te zitten. Maandag wil ik werk!

't Is koud, 't regent en 'k heb hoofdpijn. Maat, dit wordt weer een toffe dag!