De ochtendstond heeft goud in de mond!

Echt! Vandaag weer bijzonder vroeg opgestaan - om 9u al (hey, het is vakantie éh!) - en 'k moet zeggen: dat viel goed mee.

't Zonnetje schijnt, de vogeltjes fluiten, stubru staat op en ik ben zo actief als een konijn op speed. Naja, ok, misschien is dat een beetje overdreven, maar ik ben toch actiever dan ik de laatste maand al ben geweest.

Heb ik al gedaan in het kleine uurtje dat ik wakker ben:

• mijn vis leren zwemmen (lees: ik heb hem gewassen, die kwijlvlekken moesten er echt eens af!)
• een cactus gereanimeerd (lees: hetgeen nog van het cactusje overschiet een beetje water gegeven, voor het eerst in maanden.. hopelijk komt het er nog door, straks nog wat meer te drinken geven)
• mijn afwas gedaan
• m'n kast leeggehaald en m'n kleren zo kreukbestendig-mogelijk in mijn rugzak gepropt

En nu ga ik er weer tegenaan. Ik ben goe bezig, ikke!

Feest

Er is een feestje in de straat! Eigenlijk niet echt in mijn straat, maar wel in het aanhangsel ervan :p

Hoe ik dat weet? Het boeltje is afgezet, er staat een party tent, er zitten al sinds deze middag hippies met hond en gitaar op de stoep en sinds een uurtje spelen ze er ook muziek die je drie blokken verder nog kan horen.

Summer in the city zoals ze zeggen. En ik zeg het ook. Feestjes op straat rulen! Misschien moet ik een compagnon zoeken om eens te gaan kijken..

Kandidaten?

To be or not to be.. a loser.

(via)

Boodschap aan de oudertjes

De kat opsluiten in de gang voor je naar je werk vertrekt is geen goed idee.
Daarbij de deur naar mijn kamer openzetten is óók geen goed idee!

Wakker schrikken doordat een kat op je buik springt is namelijk niet zo'n toffe gewaarwording. Het scheelde niet veel of ik had het beestje met een welgemikte armzwaai tegen de kast gekwakt! Gelukkig was ik onmiddellijk wakker genoeg om de beseffen wat er aan het handje was.

Helaas was ik daarna ook wakker genoeg om te horen hoe m'n klein Purlutje hysterisch begon heen en weer te crossen in de gang, daarbij hartsverscheurend miauwend. Ik ben dan maar uit m'n bed gerold, door de gang gestrompeld, door de keuken (bijna over Nestor gestuikt), richting veranda om het beestje buiten te steken.

Terug in mijn bedje, dat gelukkig nog warm was, maakte ik de vergissing om een blik op m'n wekkerradio te werpen.
Het was 7u30.
Inderdaad. Zeven uur dertig. Als in half acht. Als in "zo vroeg stond ik zelfs niet op als ik om 8u30 in de les moest zijn"!
Ik heb me zuchtend omgedraaid en een poging gedaan om verder slapen. Tevergeefs.

Bericht aan mijn lichaam:
Als ik zeg dat je moet slapen, moet je slapen gedomme!

Boodschap aan mama

De zondagmorgen om 10 uur gezellig samen ontbijten is geen goed idee!

Laten we dat dus verplaatsen naar de zaterdagochtend. Of laten we in het vervolg gewoon gezellig samen lunchen..

Boodschap van algemeen nut

Ik heb altijd gedacht dat ik niet kon poolen, vooral ook omdat ik het nooit gedaan heb.

Misschien moet ik die mening herzien. Gisteren heb ik namelijk twee 'partijtjes' gespeeld, én gewonnen!

Natuurtalent? Of gewoon heel veel geluk gehad? Wie zal het zeggen..


U bent alvast gewaarschuwd!

Over and out!

De examens zijn achter de rug, ik ben er vanaf. Voorlopig.

Het allerlaatste examen, mondeling, viel uiteindelijk wel mee. De lector zat op zijn gemak te luisteren, hij is niet in het rond beginnen wandelen of zijn horloge beginnen oppoetsen. Neen, hij keek je aan en hij luisterde. Je kan dat misschien doodnormaal vinden, maar dat is het dus zeer zeker niet.
En voor zenuwpezen zoals ik maakt een vriendelijke, menselijke lector al de helft van de punten uit.

Vanmiddag mijn kot van de grootste rommel en vuilnis ontdaan en dan zo vlug mogelijk naar huis getrokken..

Hier ben ik dan mammie en pappie, jullie hebben me vijf weken (of waren het er nu zes?)moeten missen, maar ik ben er weer.. Verwen me!

Waarom ik niet meer buiten durf komen..