Dolce far niente :: 4/52

Dat ik toch wel best een paar dagen rust zou nemen, zei hij, meneer doktoor. Dat er vocht in mijn oren zat en etter en slijm in mijn keel. Dat m'n klieren opgezet zijn en m'n sinussen verstopt. En dat m'n ademhaling piept. Om van die zware hoest nog maar te zwijgen. Virale infectie. Of griepale infectie, als je wil.

Dus rustte ik. Dronk ik een halve fles hoestsiroop. Sprayde spul in m'n neus. Sliep een beetje. Probeerde een boekje te lezen (concentratievermogen null). En verveelde me steendood.



Drie dagen rust, zei meneer doktoor. Dus op dag vier trok ik gezwind weer naar kantoor, om aansluitend ook nog eens met The Ladies af te spreken om ons weekendje Dardennen te regelen. Gelukkig had ik nog een dagje verlof op overschot om te bekomen.

Soms blijkt een weekend zonder grote plannen ineens de hemel op aarde te zijn. Zo vulde ik een leeg weekend met uitslapen, koffietjes drinken, kleertjes shoppen, pannekoeken eten en kippetje observeren. Ik genoot van een zondagochtendaperitiefje met het lief, van het zonnetje, het eerste bloeiende bloemetje en een onverwacht bezoekje van m'n metekindje.