in 't kort

• De gele affiche hangt er weer. Eigenlijk zat hij op een nogal ongelegen moment in de brievenbus. Jeroen zat in Frankrijk en het regende de avond van de ophanging katten en honden. Dankjewel aan de pappie om - compleet met dozeke nagels en koplamp - me uit de nood te helpen en het plakkaat vakkundig te grond in te kloppen.

• De parelhoentjeskolonie is uitgedund aan het raken. Ineens plotsklaps onverwachts waren er drie vermist en twee dagen daarna hebben we er ocharme ééntje teruggevonden met een doorgebeten keeltje. We vermoeden dat het gaat om een brutale roofmoord. Hoofdverdachte: een plaatselijke vos.

• Vanaf vandaag schakelen we over op winter-modus. En met 'we' bedoel ik mezelf. Maatregel nummer één: winterjassen uithalen. Maatregel nummer twee: vrijdagavond gaat de verwarming op. En ten derde: 't is weer warme-choco-tijd!

wacht!

Niet te snel!

Ik loop mezelf voorbij soms. En te hard van stapel.

Daarom, eventjes ter correctie en ter verduidelijking: de bouwvergunning? Die is er nog niet.

Het Gele Plakkaat” waarvan sprake in mijn vorige – ietwat overenthousiaste – stukje betreft enkel de ‘Bekendmaking tot aanvraag van een bouwvergunning’. Jammergenoeg.

Maar ge moogt nog altijd met z’n allen juichen nochtans.
Dat geeft mij moed. En geduld.

1 september

1 september.

De dag dat alle brave kindjes weer gezwind terug naar school dartelen. Dolgelukkig om hun toffe juf of meester terug te zien.
De dag waarop ik ineens weer 10 minuten vroeger dan voorheen richting station moet vertrekken om toch maar op hetzelfde moment toe te komen en de dag waarop de treinen plots weer overvol zitten en waar het vechten is voor een plaatsje.

Maar ook!

Maar ook, en veel belangrijker zelfs, de dag waarop de lieftallige mevrouw van De Gemeente haar datumstempel neerplofte op ons bouwaanvraagdossier! De dag waarop De Procedure terug in gang wordt gezet en we niet langer moeten wachten om te wachten - maar nu enkel nog moeten wachten op Nieuws en De Aangetekende Brief en De Gele Affiche.

Juicht gij allen! Want dat doe ik zelf ook.

fotoots

Groot & Geel

Het staat er. Eindelijk.

Ik heb het over het grote gele plakkaat in onze voortuin. Het grote gele plakkaat waarop staat "Bekendmaking van aanvraag stedenbouwkundige vergunning". Dat plakkaat.

Gisteren hebben we het de grond in getimmerd. Met een voorhamer. Vanaf nu dus te bezichtigen, nog voor 30 dagen..

huisje, tuintje, boompje

Ha! Hoe meer ik hier verkondig dat er nieuws is, hoe minder nieuws er hier te rapen valt, zo lijkt wel. Daarom dat ik maar meteen met de deur in huis val en zeg waar het op staat..

Wij hebben gekocht!

Wij, Jeroen en ik, wij hebben vorig jaar in november grond gekocht. Met een huisje erop. Of twee zelfs. Alleen zijn die huisjes niet meer bewoonbaar en moeten we ze dus eerst met de grond gelijk maken voordat we er ons eigen stulpje op kunnen bouwen.

Grote plannen dus, die intussen beetje bij beetje vorderen. Vorige week werd het bouwdossier ingediend bij de gemeente om de bouwvergunning te bekomen en we zijn al druk bezig gevelsteentjes en dakpannetjes te kiezen. Geen gemakkelijke klus, ik kan het je verzekeren!

En intussen hebben we alvast een rij bomen geplant en een moestuintje aangelegd.. De spinazie komt zelfs al uit!

*piep*

Jawel, ik leef nog. Jawel, ik heb nog nieuws. Jawel, ge komt het nog te weten..

Maar 't zal niet voor vandaag zijn.

Sinds ik niet meer op mijn gemakje in de zetel met de laptop op schoot kan surfen, komt het bloggen er niet meer van.

nestverlater

Voila. Het is zo ver. Officieel en al..

Ik ben verhuisd. Voortaan woon ik niet meer thuis bij de mammie en de pappie en m'n broertje, maar wel thuis bij mijn allerliefste schat.

Oostkamp-city (boerendorp will do..), ik kom er aan!

Ons appartementje is eindelijk helemaal herbehangen en herschilderd, onze meubeltjes staan er in en de dozen zijn al zeker bijna voor de helft uitgepakt. Tijd om het voor te stellen aan de wereld..

Petite Dix

Het was deze namiddag weer heerlijk bijbabbelen, Tien. Ik heb het vandaag tientallen keren gezegd, maar ik meen het dan ook: elkaar 4 maanden niet zien is veel te lang. Schaam op mij en op onze veel te drukke levens! En leve de jeneverkes!

Macon

Het was er koud. En het sneeuwde. Net zoals hier, maar toch een beetje meer. En we hebben door de wijngaarden van de Beaujaulais gereden en Saint Amour en Beaujaulais Village en azoots gedegusteerd en gekocht en we hebben kreeft met spinazie en pannekoekjes gegeten. Tesamen in één gerecht ja. Maar het was er toch vooral koud.

geruststelling

ik leef nog!

ik leef nog lang en gelukkig zelfs. er is hier nogal 't één en 't ander gebeurd en veranderd. er zijn grote avonturen beleefd en beslissingen genomen. te veel om op te noemen. en daarom ga ik dat hier dan ook niet doen. maar ik zal wel mijn best doen om in hier in het vervolg wel weer meer iets neer te schrijven.

maar nu: studeer-tijd!

magowzeg

Meer dan 2 maanden!

Meer dan 2 maanden heb ik hier geen teken van leven gegeven. Ge zou bijna gaan denken dat ik mijn blogje vaarwel heb gezwaaid, maar neen hoor.. hier ben ik weer!

Wat is er de voorbije 2 maanden zoal gebeurd? Welleuhm..

We zijn op reis geweest. Naar Italië.

We zijn op verjaardagsfeestje geweest. Tineke haar beurtdayparty.

We zijn op weekend geweest. Naar Heer-sur-Meuse. Niet met de CM nee.

We zijn op verrassings-6maandsamen-etentje geweest.

En wel leven nog lang en gelukkig. Of toch alleszins gelukkig. Dat lang zal nog moeten blijken..

Hiep Hiep

Hoera!

Vandaag zijn Jeroen en ik precies 4 maanden samen.

En hij zit in Frankrijk.

En ik in België.

Snif.

shop-a-holic?

Ik? Maneengij. Af en toe een beetje misschien.

Anyhow.. ik heb nieuwe schoentjes! Kweeniehoeschattige! En een nieuwe jas! Een kweeniehoecoolen! En een nieuwe sjakosj! En er kan kweetniehoeveel in!

Hoera! Feest!

2 kilo

Appeltjes bij de lunch, 3 in plaats van 6 boterhammekes in de brooddoos, kerstomaatjes in plaats van chips, cola in plaats van water, geen slagroom meer op m'n ijsjes, ...

Hoe lang zou het duren voor ik die twee kilo kwijt bent denkt u?

't is niet zo lang geleden

Of toch?

't Ligt er niet aan dat ik geen inspiratie meer heb om hier stukjes te schrijven, ik heb gewoon geen tijd meer. Of nee. Dat ook niet. Ik heb gewoon zoveel andere dingen te doen tegenwoordig..

Werken en uitgaan en gaan eten en reizen boeken en weekendjes reserveren en city-trips (aka. London-Christmas-shopping) plannen..

Ja!

Ik leef nog..

zeil je voor het eerst..

.. dan zou je normaal gezien een flater moeten slaan. Naar 't schijnt. Ik heb daar persoonlijk niet echt veel van gemerkt dit weekend.

Jawel, u leest het goed. Dit weekend ben ik gaan zeilen. Op een zeilboot. Nen groten. Met de familie van Jeroen zijn mama.

Vrijdagavond ben ik thuisgekomen van het werk, heb ik in de rapte een pizza Hawaii binnengespeeld en m'n rugzak (half)volgestoken en ben ik vertrokken. Jeroen was chauffeur van dienst en samen met Michiel en Manon zijn we naar ginder getuft gevlogen. Bartel en Miet reden mee met de ouders.

Manon had een megafantastisch hotel voor ons geboekt in Purmerend, waar we de eerste avond vandeneerste keer in een supergoed bed zijn gekropen. 'We' als in 'ik en Jeroen' want de rest van de familie is er eerst nog ééntje gaan drinken in de bar.

Zaterdag moesten we al vroeg uit ons bedje, want om 9u zouden we vertrekken richting Hoorn, waar schip lag. Afspraak om 8u30 aan het ontbijt dus. Frisgewassen en al. U mag zelf raden of dat is gelukt. Het zeilen zelf (op het IJselmeer en het Markermeer) was superfantastisch (alhoewel sommige mensen wel heel erg nat werden en heel erg koud kregen), het tussenstopje in Volendam (met softijs, bierkaart-incident) was ook wel gezellig (hoewel Volendam op zich maar een onnozel stadje is precies) en de familie viel ook goed mee.
Rond 22u lieten we de boot & Hoorn terug achter ons. In het hotel hebben we nog een slaapmutsje gedronken op het terras van de bar, fotootjes bekeken, nabesprekende vergadering gehouden en een kaartje geschreven.

Oorspronkelijk was het de bedoeling om zondagmorgen/middag nog iets te doen ginder in de buurt, maar felle regenbuien zorgden voor een verandering in de plannen. Home sweet home dachten we in ons hoofd en dus reden we naar huis. Onderweg stopten we nog bij de McDonalds langs de autosnelweg en snoepen in de auto en lomp zijn bleken alweer een slechte combinatie toen er 's avonds een paars blubberding aan m'n broek bleek te kleven.

In Moerbrugge-city was er een stralende zon. Ideaal voor koffie met wafeltjes op het terras en petanque in het gras. Om het weekend in stijl af te sluiten zijn we 's avonds ook nog uit eten gegaan.

Weekends zijn de max!

meevaller

82%How Addicted to Blogging Are You?

met dank aan Bert

cactusfestival

Oh, en ik heb Sioen gespot!

Edit: fotoots van Koen, van Bert en van Matthias.