Oud?

Ik werd er dertig, vorige week.

Ik heb nog geprobeerd om het te negeren, maar als je op het punt staat dertig te worden wil iedereen dat wel eens onder je neus komen wrijven. Ze moesten me nochtans niet vragen wat ik daar van vond. Ik ben daar maandenlang héél duidelijk over geweest.

I hate it.

Maar zoals een vriendinnetje het 's anderendaags zei: het trekt weg, dat ongemakkelijke, drukkende gevoel. De maanden voordien zijn het ergste, de dag zelf wordt zwaar overschaduwd, maar dan duurt het maar een paar dagen meer voordat je er zelfs niet meer aan denkt.

Ze heeft gelijk gekregen. De enige reden dat dit postje hier nog verschijnt omdat hier al een huilerig stukje gepland stond. Een stukje dat ik vandaag vakkundig heb gewist en vervangen.

Ik ben er dertig. Maar in m'n hoofd nog steeds vijfentwintig.