foutje

Ik word wakker van een por in mijn ribben. Negeren, denk ik. Gewoon negeren, misschien stopt hij wel. Maar neen, het porren gaat door..

Mijn levende wekker, hij was al vaak mijn redding bij hardnekkig verder snoozen, maar deze morgen kon ik hem echt missen als kiespijn. Blijkbaar heb ik alweer mijn wekker niet gehoord..

Na een paar minuten gestoemp rol ik mij naar de juiste kant van het bed. Eén voetje piept van onder het deken. Hm.. de kamertemperatuur valt precies nog mee.  Voet twee volgt.. Ik tast blindelings naar mijn gsm op het nachtkastje. Verdorie, niet te vinden!

Met veel moeite trek ik één oog open.

Ik zie mijn klokradio.

Het is 3u50.


Hij heeft geluk dat het zijn verjaardag is en dat hij anderhalf uur later (nadat mijn wekker ook écht was afgegaan) zo lief zijn verontschuldigingen aanbood, of ik had hem versmoord in mijn kussen.