Het is weer zover. Binnenkort verjaar ik. Over een paar dagen.
26 word ik er. Jaren. Jáááááren.
Maar tot die bewuste 'verjaardag' er effectief is, blijf ik volhouden dat ik er 25 ben. Tegen mezelf, mijn vriendje, familie, in enquêtes,..
Het is een lelijke leeftijd, vind ik, zesentwintig. Het is nog niet zover, maar we zijn wel onherroepelijk dichter bij de 30 dan tegen de 20. En dat klopt niet, want in ons hoofd zijn we nog maar net 20.
Het is niet zo dat ik me plots oud voel. Intgendeel, ik voel mij te jong om het labeltje 26 te krijgen.Ik ben diep in mij nog steeds een huppeltrutje dat roze speldjes in dr haar steekt en doodonnozelcontent is met nieuwe (roze?) schoenen, dat meppen uitdeelt bij het zien van gele auto's en saroma-puddingskes maakt uit nostalgie naar 'toen-die-tijd-dat-we-elke-middag-bij-oma-gingen-eten.
Ik wil eigenlijk helemaal geen zesentwintig worden, eigenlijk.
Laten we gewoon samen voor altijd 25 blijven :-) Wat geboortedata en officiële documenten ook zeggen, wij blijven 25. Nèh.
BeantwoordenVerwijderenDeal! Ik hou je eraan hoor!
BeantwoordenVerwijderenMaar en passant wisten we toch allemaal weer dat je verjaardag er aan kwam! :-) Tijd voor een twink! Proficiat!!
BeantwoordenVerwijderen